جناب آقای حسن روحانی،‌ تصاویر استقبال شما با فرش قرمز را دیدم

تصویر استقبال از شما در فرودگاه های یزد و رفسنجان با فرش قرمز، سایه بان تشریفات رسمی، مارش نظامی و بقیه حواشی بی مقدارش، خود من که به شما رای داده ام را به یاد مردی انداخت که گویا دوستش نداشتیم اما رئیس جمهور ما بود، هرچند من به او رای نداده بودم.
جستجو کردم و در هیچ تصویری از سفرهای استانی اش فرش قرمز ندیدم.

اینکه مردم سامانی در استقبال از خادم ملت خود در تراکم کارمندی ورزشگاه، بین میله ها و مامورین انتظامی منتظر بمانند تا شما نزول اجلال کنید، فلسفه حقیقی فرش قرمز را بهتر نشان می دهد.

استعاره ای از سریر خون که در برابر فاتحان رومی گسترده می شد. شما از کدام فتح باز می گردید و بر کدام خون قدم بر می دارید؟ شمایی که افتخار می کنید اولین کسی هستید که برای سید روح الله خمینی از لفظ امام استفاده کردید لابد به قدرت استعاره ها واقفید.

این چه تمایزی است که تلاش می کنید تا بر آن تاکید کنید؟ این چه مَنِیّتی است که در اعلام برنامه های سفر می گوید که ۵۰ طرح ملی به دست “من” افتتاح خواهد شد؟

اسلاف شما در چنین مواقعی یا فاعل جمله را حذف می کردند و یا از عبارت هایی چون “بنده” و “حقیر” استفاده می کردند، حتی هاشمی رفسنجانیِ فقید!

چرا گمان می کنید بزرگداشت فرد شما بزرگداشت ایران است، حتی به قیمت برتری جویی بر مردم ایران؟ آیا این صرفاً اغتشاش نشانه هاست؟ و یا آنکه صادقانه باید پذیرفت که چیزهایی تغییر کرده است و تعریف مناسبات قدرت آن چیزی نیست که سید روح الله خمینی بنیان گذاشته بود؟

سنت او و سنت پدران او چه کم داشت که این بدعت را در تشریفات داخلی برای خود در نظر گرفتید؟ فرش قرمز هم فناوری است که با چشم بسته برای وارداتش از غرب باید دست و پا بزنیم؟

چرا فکر می کنم رئیس جمهور ایران، ترجیح می دهد شهروند کشوری دیگر و فرهنگی دیگر باشد و نه شهروند ایران؟ چرا با ما فرق می کنید؟

دکتر محسن اکبرزاده

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *