آمریکا، سفارتخانه های خارجی و کلید خوردن ساقط کردن دولت عراق

آنچه در پایگاه خبری “المسله” منتشر شده در عراق میخوانید:

از زمان سقوط رژیم صدام در سال ۲۰۰۳ و وارد شدن هیأت‌های دیپلماتیک متعدد به عراق، این کشور گرفتار اقدامات سرویس‌های اطلاعاتی وابسته به سفارتخانه‌های فعال در آن شده است.

سفارتخانه‌ای که از زمانی که پای خود را روی زمین عراق گذاشته‌اند، با دقت کامل، کلیه تحولات جاری در این کشور را رصد می‌کنند و حتی کلیه سیاستمداران را بدون هیچ استثنایی تحت نظر گرفتند.

سفارتخانه‌های خارجی به رصد کلیه تحرکات در عراق، بسنده نکرده و حتی یک ارتش الکترونیک نیز ایجاد کردند تا از این راه بر افکار عمومی تاثیر بگذارند و با تحریک آن، در راستای ایجاد هرج و مرج و ناکام گذاشتن روند سیاسی کشور و هدف قرار دادن طرح ملی در عراق، تلاش کنند.

نشانه گرفتن روند سیاسی در عراق پس از آن کلید خورد که دولت، گامهایی برای بهبود وضعیت اقتصادی کشور برداشت که امضای توافقنامه راهبردی با چین یکی از این گامها بود. توافقنامه‌ای که با مخالفت واشنگتن همراه شد. این امر با مخالفت بغداد با حضور نیروهای آمریکایی در خاک عراق و تاکید بر ضرورت خروج آنها از این کشور، همراه بود.

اعمال فشار بر دولت عراق برای متوقف کردن کلیه تعاملهای بغداد با تهران در تمامی زمینه‌ها، ایستادن دولت عراق مقابل آمریکا در مسئله ایران که به شدت تحریم شده بود و نیز متهم ساختن مستقیم سازمان الحشد الشعبی در روند سیاسی این کشور تاثیر گذاشت.
این امر آمریکا را واداشت تا روند دموکراسی در عراق را در کنار عقاید اسلامی و شیعی به ویژه مرجعیت دینی و شعائر حسینی هدف قرار دهد.

تظاهرات اخیر در عراق که در بغداد و برخی شهرهای دیگر با شعار مسالمت آمیز، آغاز شد، متاسفانه این‌گونه نبود و به نوعی تبدیل به اغتشاش، کشتار، آتش زدن، سرقت از بانک‌ها و نهادهای دولتی، شد. معترضان، ساختمانهای استانداری را آتش کشیدند، خودروهای نیروهای امنیتی را سرقت کردند، به بانک‌ها حمله کردند و از آن سرقت کردند..کلیه این اقدامات تحت عنوان تظاهرات مسالمت‌آمیز انجام شد.

آتش زدن رستوران ترکی در بغداد و عبور از خط قرمز ورود به منطقه سبز که نهادهای دولتی و حتی این سفارتخانه‌های مشکوک در آن قرار دارند، نیز با هدف از بین بردن جایگاه دولت و پایان دادن به روند سیاسی عراق صورت گرفت.

پیگیری اخبار تظاهرات‌های عراق، این سوال را به ذهن متبادر می‌سازد که واقعا هدف از کلیه این اقدامات چیست و طرف ذی‌نفع در اینگونه اعتراضات کیست؟ واقعا نیروهای نفوذی در تظاهرات‌های مردمی عراق، به دنبال چه هستند؟

حوادث استانهای جنوبی عراق، طی دو روز گذشته، نشان می‌دهد که اولین هدف از آغاز دور دوم تظاهرات‌های مردمی در ۲۵ اکتبر، از بین‌ بردن نهادهای دولتی بود. کسانی که اقدام به آتش زدن نهادهای دولتی و خصوصی و مقرهای احزاب کردند، کاملا سازماندهی شده عمل کردند و از تظاهرات‌کنندگان عادی نبودند بلکه دارای رهبری‌های حرفه‌ای مرکزی و فرعی در این استانها بودند.

حوادث روزهای اخیر در این استانها نیز در راستای همان خرابکاری‌های سازماندهی شده و گام به گام بود.

بر اساس این طرح، نهادهای دولت در استان‌ها یکی پس از دیگری هدف قرار گرفتند و پس از آن، کلیه گروه‌ها عازم بغداد می‌شوند تا به میدان‌های تظاهرات در این شهر بپیوندند و شمار معترضان متناسب با میزان دشواری ماموریت در پایتخت، افزایش یابد.

پس از این نیز، ساعت صفر برای اجرای مرحله دوم و هدف قرار گرفتن نهادهای دولت در بغداد با مشارکت کلیه گروه‌هایی که از استانهای دیگر خود را به پایتخت رسانده‌اند، مشخص خواهد شد.

در قلب این اقدامات به ظاهرا تصادفی تظاهرات‌کنندگان، یک سازماندهی خیلی دقیق وجود دارد که قابل تصور نیست. یک فرماندهی مرکزی، کلیه این اقدامات را بر اساس طرح‌هایی دقیق و با استفاده از توانایی عالی در بسیج تظاهرات‌کنندگانی که دارای مطالباتی حقیقی هستند، هدایت می‌کند .

همین امر موجب شد تا دولت نیز اقداماتی سریع برای مهار این شیطنت انجام دهد که مشخص کردن مناطق تظاهرات مهمترین آنهاست. دولت ناچار شد تا اعلام کند، گروه‌هایی که در خارج از این مناطق تظاهرات‌کنندگان، قانون را نقض کرده‌اند و با آنها بر اساس قانون برخورد خواهد.

شهر بغداد، اقدام گروه‌های نفوذی در تظاهرات‌های مردمی برای تصرف بغداد، تشدید بحران در این شهر و در نهایت ایجاد آشوب و هرج و مرج در این شهر و بهانه‌ ایجاد کردن برای درگیری شیعی – شیعی، کاملا بررسی شده است و این امر تحت نظارت برخی کشورهای منطقه با همراهی طرف‌های غربی که به دنبال بازگرداندن وضعیت عراق به قبل از سال ۲۰۰۳ هستند، صورت می‌گیرد.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *