خیانتی بدتر از خسارت همکاری پنهان با FATF

دفتر سخنگوی دولت در بیانیه‌ای ادعا کرد مخالفان تصویب لوایح مربوط به FATF به جای فرافکنی و شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت عواقب خطیر تصویب نشدن لوایح، مسئولیت آن را بپذیرند.

در این بیانیه آمده است:
“دولت معتقد است باید مانع از وارد شدن کشور به لیست سیاه FATF شد چون در میان‌مدت، عواقب ناگواری برای اقتصاد، به خصوص در بخش مالی به دنبال خواهد داشت و مخالفان تصویب لوایح بهتر است به جای فرافکنی و تحریف واقعیات و تلاش برای شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت، کمک کنند که این لوایح به تصویب برسد و یا اینکه مسئولیت عواقب خطیر اقدامات خود را تمام و کمال به عهده بگیرند.”

یادآور می‌شود شبیه همین ادبیات فرافکنانه از سوی رئیس‌جمهور و رئیس دفتر وی و کسانی چون مجید انصاری معاون پیشین روحانی نیز عنوان شده مبنی بر اینکه مخالفان تصویب لوایح مربوط به اف‌ای‌تی‌اف باید مسئولیت عواقب آن را بپذیرند. این طیف همچنین ادعا کرده‌اند این آخرین مهلت FATF است و پس از چهار ماه ایران در لیست سیاه می‌رود.

به‌نظر می‌رسد طیف مذکور دانسته یا ندانسته به طرف خارجی این آدرس را می‌دهند که بر فشار و تهدید خود اضافه کند! وگرنه هیچ مدیر وطن‌پرستی، این‌گونه با تهدید خارجی گروکشی سیاسی برای تحمیل دیکته خارجی به راه نمی‌اندازد! در واقع مدیران مافیای آمریکایی-اروپایی حاکم بر کارگروه FATF لابد حق دارند پس از این بر تهدید‌ها و فشارهای تبلیغاتی خویش بیفزایند چرا که خریداران و مشتریانی برای این تهدید‌ها پیدا کرده‌اند که گویا آماده‌اند تهدید توخالی آنها را در داخل ایران نقد کنند!

اولا باید یادآور شد که FATF چندین بار در طول دو سه سال گذشته، تهدید کرده که این آخرین هشدار است و اگر ایران همکاری نکند، او را در لیست سیاه قرار می‌دهد! اما به اعتبار اینکه گردانندگان آمریکایی این مافیای اطلاعاتی، به همکاری دولت ایران برای انسداد مجاری دور زدن تحریم‌ها نیاز راهبردی دارند، بنابراین همچنان امیدوارند فشارهای آنها که در داخل ایران تقویت هم می‌شود، بتواند در تصمیم نهایی موثر واقع شود.

غربی‌ها این رویکرد دوگانه “تهدید و مهلت دادن” را بهتر از نهایی کردن ماجرا می‌دانند که یکسره، راه نفوذ اطلاعاتی آنان را می‌بندد.

نکته بعدی این است که دولت، چهار سال پیش برنامه اقدامFATF را به شکل مخفیانه پذیرفت و تا زمانی که FATF تصویب لوایح مربوطه در مجلس را مطالبه نکرده بود، پذیرش برنامه اقدام شامل 41 تعهد را علنی نکردند!

یک سؤال مهم این است که اجرای 37 مطالبه FATF از مجموع 41 مطالبه در چهار سال گذشته، موجب کاهش تحریم‌ها شد یا افزایش آن؟! اگر تحریم‌ها چند برابر پیش از برجام در حال اعمال است- و حال آنکه دولت همچنان به شکل یکطرفه تعهدات برجام را اجرا می‌کند- چرا باید روی دیوار FATF و اروپا و آمریکا یادگاری نوشت؟ و اصلا مسئول این همه خسارت خلاف دعاوی و وعده‌های دولت کیست؟

به عبارت دیگر، دولتمردان به جای آنکه در محکمه افکار عمومی ‌و در پیشگاه مجلس و مجمع تشخیص مصلحت، پاسخگوی وضعیت «سپردن تعهدات، واگذاری امتیازات و افزایش تحریم‌ها» باشند، دست پیش گرفته‌اند تا مثلا بدهکاری و سوء‌مدیریت سؤال‌ برانگیزشان خیلی معلوم نباشد!

محمد ایمانی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *