از شکاف تا فروپاشی اسرائیل

در قواعد بین الملل، کشور مستقل را کشوری با سرزمینی مشخص می نامند که دارای حاکمیت داخلی و خارجی، جمعیت پایدار و دولت مشخص باشد و همچنین مستقل از دیگر کشورها عمل کرده و بتواند با آنها رابطه برقرار کند.

براساس این اصول و عطف به مؤلّفه”جمعیّت” ، این نوشتار درصدد است تا با در نظر گرفتن اتفاقاتی که این روزها در اسرائیل(سرزمین های اشغالی) در حال وقوع است، ارتباط میان تنوع نژادی و جمعیت ناپایدار را در این شکاف اجتماعی-سیاسی که در رژیم جعلی اسرائیل به وجود آمده مورد بررسی قرار دهد.

یکی از اصول اساسی حکومت ها دارا بودن جمعیت پایدار است، عنصری که همیشه اسرائیل با آن درگیر است به طوری که چه در دهه سی و چهل میلادی و چه پس از اعلام موجودیت این رژیم در سال 1948 تا به امروز همواره سران اسرائیل تلاش کرده اند با وعده های مختلف یهودیان سراسر جهان را به سرزمین فلسطین فرا خوانند.

اما دو اصل اساسی مهاجرت معکوس و تنوع نژادی همواره جمعیت این رژیم را مورد تهدید قرار داده است.

یکی از اصلی ترین اصول پایه ریزی شده در به وجود آوردن اسرائیل مهاجرت یهودیان سراسر جهان به این منطقه بوده است.

به موازات آن همواره سران این رژیم نه تنها برای مهاجرت یهودیان تبلیغات وسیع انجام داده اند بلکه برای جلوگیری از مهاجرت معکوس نیز به ترفند های مختلف روی آورده اند.
اما به نظر می‌رسد تمامی این تلاش ها چندان موفقیت آمیز نبوده است به طوری که نتایج پژوهش جدید موسسه اسرائیلی «میدگام» نشان می‎دهد که 27درصد از یهودیان ساکن اسرائیل خواهان مهاجرت به کشورهای دیگر و ترک اسرائیل هستند.

اما در تنوع نژادی نیز تجمیع چند گانه مردم مختلف در سرزمین های اشغالی تنها با تاکید بر “دین واحد” چندان موفقیت‌آمیز نبوده است تا جایی که هر از چند گاهی لایه های زیرین این جامعه که یهودیان”سفاردی” خوانده می شوند و همواره تحت سلطه “اشکنازی”ها هستند دست به شورش می زنند.

نمونه جدید این موضوع، تظاهرات یهودیان موسوم به “فلاشا” که اسرائیلی های اتیوپی تبار هستند، می باشد.

جمعیت اتیوپی تبارها در اسرائیل حدود 150هزار نفر است و اعتراض آنها به تبعیض در رفتار پلیس رژیم صهیونیستی با یهودیان سیاه‌پوست آفریقایی‌تبار است.

البته این موضوع تازگی ندارد به طوری که در سالهای گذشته نیز به علت ضرب و شتم و توهین های نژادی به سیاه‌پوستان توسط پلیس اسرائیل، مهاجران آفریقایی دست به اعتراضات گسترده‌ای زدند و به حجم وسیع و غیرقابل‌قبول تبعیضی که نسبت به آن‌ها می‌شود، اعتراض کردند.

پس به نظر می رسد رکن اساسی “جمعیت پایدار” برای اسرائیل همواره با تزلزل همراه بوده و خواهد بود؛ زیرا همانطور که اشاره شد از یک طرف یهودیانی که با وعده های پوچ پا به این سرزمین گذاشته اند در حال مهاجرت معکوس هستند و از طرف دیگر در این رژیم، یهودیان درجه دو و سه (آفریقایی‌تبار) با مشکلات نژاد پرستی متعدد روبرو بوده و جز اعتراض اجتماعی راهی برای خود متصور نیستند. و این خود نشانه ای از بحران‌های اجتماعی بسیار جدی در سرزمین‌های اشغالی است.

 

طبق اصول بین الملل، کشور مستقل را کشوری با سرزمینی مشخص می نامند که دارای حاکمیت داخلی و خارجی، جمعیت پایدار و دولت مشخص باشد و همچنین مستقل از دیگر کشورها عمل کرده و بتواند با آنها رابطه برقرار کند.

همچنین در تعریف یک کشور در نظام بین‌الملل، دولت را عبارت از یک امتی می دانند که از یک ملت تشکیل شده باشد و در سرزمین معین زندگی کنند و از نظر بین المللی به رسمیت شناخته شده باشد.

در این تعریف بین المللی از کشور، برای ارزیابی اسرائیل ابتدا باید به نحوی تاسیس رژیم صهیونیستی و اشغال سرزمینی فلسطین اشاره کرد.

هرچند پیشینه تاسیس اسرائیل به سالهای قبل از 1948 باز می‌گردد اما اسرائیل بر خلاف سایر کشورها بعد از اعلامیه بالفور، به موجب قطعنامه و در سال 1948 اعلام موجودیت کرد.
این قطعنامه به مثابه غرامتی بود برای (به اصطلاح) ظلمی که به یهودیان در جنگ های جهانی اول و دوم شده بود، توسط غربی ها مخصوصا انگلیس به یهودیان تقدیم شد!

در این سال اولین جنگ اعراب و اسرائیل به وقوع پیوست که با پیروزی اسرائیل تقریبا 70درصد از مساحت فلسطین ( غیر از کرانه باختری و نوار غزه) نصیب صهیونیست ها شد.

از آن روز صد ها هزار فلسطینی که به زور از سرزمین‌هایشان اخراج شده بودند همچنان خارج ماندند و به آنها اجازه بازگشت داده نمی شد.

رویه درگیری دائمی اسرائیل با اعراب در چند جنگ دیگر ادامه داشت و هر بار با شکست اعراب بخشی از سرزمین‌هایشان به اسرائیل ملحق می شد.

بنابراین می توان گفت اسرائیل نه تنها مدت زمان طولانی دارای یک مرز مشخص نبوده بلکه هیچ اهمیتی به موازنه بین المللی نمی دهند و همواره در تفکرات قدیمی و تاریخی خود مانده است و رهبران آن خواستار توسعه طلبی مرزها از نیل تا فرات هستند.

مثال این زیاده خواهی در نظریه ای جدیدی با نام «مرزهای امن» است که بر اساس این دیدگاه مرزهای اسرائیل قابل تغییر و اصلاح است و مطابق با امنیت این رژیم در معرض تغییر قرار می گیرد.

حال با توجه به این توضیحات از دو منظر می توان نشان داد که رژیم اشغالگر قدس با عدم ثبات عنصر سرزمینی مواجه است که این اصل می تواند منجر به بحران بزرگی برای این رژیم باشد.

از یک طرف زیاده خواهی ساختاری اسرائیل برای اشغال سرزمین های دیگر کشورها است که همان نظریه از «نیل تا فرات» را در بر می‌گیرد و به صورت بالقوه این روال به معنی درگیری و تهدید همیشگی است.

این اصل تا به امروز نیز همواره ادامه داشته است، چندی پیش بود که علی رغم قوانین بین المللی، آمریکا حاکمیت اسرائیل بر بلندی‌های جولان که رسماً متعلق به سوریه است را به رسمیت شناخت و بر خلاف اعتراضات بین المللی و حتی مخالفت‌های جهان غرب بر موضع خود اصرار دارند.

از طرف دیگر وجود کشورهای آزادی خواه جهان و جبهه مقاومت است که همواره تهدید جدی برای موجودیت این رژیم به حساب می آیند.

برای مثال می توان به سخنرانی اخیر دبیرکل حزب‌الله لبنان اشاره کرد.
سید حسن نصرالله به آزادسازی مناطق اشغالی جولان و الجلیل به عنوان یکی از مهمترین اولویت‌های استراتژیک نیروهای حزب‌الله اشاره و تاکید کرد که در حال حاضر موشک‌های مقاومت قادر است با دقت بسیار بالاتر از گذشته تمامی مواضع رژیم اشغالگر قدس از شمالی ترین نقطه تا جنوبی ترین منطقه در شهر ایلات را موشک‌ باران نمایند.

همچنین سایت صهیونیستی «والاه » اخیرا در مقاله‌ای به قلم «سخروف» نویسنده صهیونیستی از سناریوهای مورد پیش‌بینی برای تهدید رژیم صهیونیستی نام برد.

این نویسنده صهیونیستی تاکید کرد که حزب‌الله هم چنان قدرت فعالیت در داخل اراضی اسرائیل(رژیم صهیونیستی) و تحقق دستاوردهای زمینی به شکل اشغال مناطق یا شهرک‌های اسرائیلی را دارد و می‌تواند غافلگیری های استراتژیک را رقم بزند.

این سایت صهیونیستی که به محافل اطلاعاتی رژیم اسرائیل نزدیک کرد، معتقد است که حزب‌الله لبنان طرح ویژه و مفصلی برای اشغال الجلیل و تحت کنترل گرفتن شهرک‌های صهیونیست نشین و مواضع مختلف در مرزهای شمالی دارد.

در مجموع هر دو شاخص، گویای از هم گسیختگی و سستی عنصر سرزمینی برای اسرائیل است. و در واقع به نظر می‌رسد وجود عنصر سرزمینی که برای هر کشور اصل اساسی به شمار می رود برای این رژیم یک مؤلفه بی ثبات به حساب می آید.

محسن بیگی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *