از شکاف تا فروپاشی اسرائیل

در قواعد بین الملل، کشور مستقل را کشوری با سرزمینی مشخص می نامند که دارای حاکمیت داخلی و خارجی، جمعیت پایدار و دولت مشخص باشد و همچنین مستقل از دیگر کشورها عمل کرده و بتواند با آنها رابطه برقرار کند.

براساس این اصول و عطف به مؤلّفه”جمعیّت” ، این نوشتار درصدد است تا با در نظر گرفتن اتفاقاتی که این روزها در اسرائیل(سرزمین های اشغالی) در حال وقوع است، ارتباط میان تنوع نژادی و جمعیت ناپایدار را در این شکاف اجتماعی-سیاسی که در رژیم جعلی اسرائیل به وجود آمده مورد بررسی قرار دهد.

یکی از اصول اساسی حکومت ها دارا بودن جمعیت پایدار است، عنصری که همیشه اسرائیل با آن درگیر است به طوری که چه در دهه سی و چهل میلادی و چه پس از اعلام موجودیت این رژیم در سال 1948 تا به امروز همواره سران اسرائیل تلاش کرده اند با وعده های مختلف یهودیان سراسر جهان را به سرزمین فلسطین فرا خوانند.

اما دو اصل اساسی مهاجرت معکوس و تنوع نژادی همواره جمعیت این رژیم را مورد تهدید قرار داده است.

یکی از اصلی ترین اصول پایه ریزی شده در به وجود آوردن اسرائیل مهاجرت یهودیان سراسر جهان به این منطقه بوده است.

به موازات آن همواره سران این رژیم نه تنها برای مهاجرت یهودیان تبلیغات وسیع انجام داده اند بلکه برای جلوگیری از مهاجرت معکوس نیز به ترفند های مختلف روی آورده اند.
اما به نظر می‌رسد تمامی این تلاش ها چندان موفقیت آمیز نبوده است به طوری که نتایج پژوهش جدید موسسه اسرائیلی «میدگام» نشان می‎دهد که 27درصد از یهودیان ساکن اسرائیل خواهان مهاجرت به کشورهای دیگر و ترک اسرائیل هستند.

اما در تنوع نژادی نیز تجمیع چند گانه مردم مختلف در سرزمین های اشغالی تنها با تاکید بر “دین واحد” چندان موفقیت‌آمیز نبوده است تا جایی که هر از چند گاهی لایه های زیرین این جامعه که یهودیان”سفاردی” خوانده می شوند و همواره تحت سلطه “اشکنازی”ها هستند دست به شورش می زنند.

نمونه جدید این موضوع، تظاهرات یهودیان موسوم به “فلاشا” که اسرائیلی های اتیوپی تبار هستند، می باشد.

جمعیت اتیوپی تبارها در اسرائیل حدود 150هزار نفر است و اعتراض آنها به تبعیض در رفتار پلیس رژیم صهیونیستی با یهودیان سیاه‌پوست آفریقایی‌تبار است.

البته این موضوع تازگی ندارد به طوری که در سالهای گذشته نیز به علت ضرب و شتم و توهین های نژادی به سیاه‌پوستان توسط پلیس اسرائیل، مهاجران آفریقایی دست به اعتراضات گسترده‌ای زدند و به حجم وسیع و غیرقابل‌قبول تبعیضی که نسبت به آن‌ها می‌شود، اعتراض کردند.

پس به نظر می رسد رکن اساسی “جمعیت پایدار” برای اسرائیل همواره با تزلزل همراه بوده و خواهد بود؛ زیرا همانطور که اشاره شد از یک طرف یهودیانی که با وعده های پوچ پا به این سرزمین گذاشته اند در حال مهاجرت معکوس هستند و از طرف دیگر در این رژیم، یهودیان درجه دو و سه (آفریقایی‌تبار) با مشکلات نژاد پرستی متعدد روبرو بوده و جز اعتراض اجتماعی راهی برای خود متصور نیستند. و این خود نشانه ای از بحران‌های اجتماعی بسیار جدی در سرزمین‌های اشغالی است.

محسن بیگی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *