تحلیلی بر تحرکات اخیر؛ از بندرفجیره تا دانشگاه تهران

✍️در فضای کنونی حمله نظامی آمریکا به ایران را محتمل نمی‌دانم.

✍️جنگ با ایران بزرگ‌ترین و مهیب‌ترین جنگ خاورمیانه(غرب آسیا) و به معنای پایان حیات سیاسی ترامپ در انتخابات ۲۰۲۰ خواهد بود. آمریکائیان و شخص ترامپ این را می‌دانند.

✍️ولی تشدید اوضاع به دلیل تحریکات منطقه‌ای و تحرکات کانون‌های ضد ایرانی. عیرمحتمل نیست. به این دلیل ماجرای فجیره را مشکوک می‌دانم ولی قطعاً نمی‌دانم کار کیست.

✍️مواضع امروز سعودی، که بالعکس رویه سابق تلاش می‌کند خود را قربانی جلوه دهد، ظن تحریکات منطقه‌ای را برای تشویق آمریکا به حمله نظامی به ایران تقویت می‌کند.

✍️از نظر من، فشار نظامی محدود آمریکا بر ایران تنها و تنها در یک حالت محتمل است:
این اطمینان در ترامپ ایجاد شود که با یک حرکت ساده و کم‌خطر، مثلاً شلیک موشک به یک نقطه پرت و بی‌اهمیت، مسئله ایران حل خواهد شد و به دستاورد مطلوب و پیروزی بزرگ دست خواهد یافت.

✍️این شق ممکن نیست مگر اینکه از داخل ایران به ترامپ اطمینان داده شود که با کمی فشار نظامی مشکل حل خواهد شد و این اقدام به جنگ واقعی نمی‌انجامد.
تنها در این حالت ممکن است که آمریکا به حملات محدود و کم‌اهمیت نظامی دست بزند.

✍️شروع برخی تحریکات از داخل، مانند حادثه اخیر دانشگاه تهران و طلیعه برخی اقدامات برای ایجاد بحران از طریق دوقطبی‌ کردن فضای سیاسی، شبیه به فضایی که در انتخابات ریاست جمهوری ۹۶ پدید آوردند، می‌تواند این تصویر را برای ترامپ جدی کند و شاید او را قانع کند که به سادگی و با فشار اندک نظامی می‌توان در ایران تغییرات بزرگ سیاسی پدید آورد.

عبدالله شهبازی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *