بدانیم

“باراک اوباما” در دوران مذاکرات برجام گفتگوی قابل تأملی را در تاریخ2مارس2014میلادی با “جفری گلدبرگ” روزنامه نگار مطرح آمریکایی داشت.
اوباما در بخشی از گفتگوی خود راجع به فواید برجام اینچنین گفت:
“اگر درنتیجه توافق هسته ای، آن دیدگاه(غربگراها_میانه روها!_) و رویکردهای مخالف سیستم در داخل ایران تقویت شوند، حتی اگر این روند 10سال یا 15سال یاحتی 20سال هم طول بکشد، این نتیجه ای است که ما(آمریکا) باید آرزوی آن را داشته باشیم.”

این صحبت های اوباما هنگامی مطرح شد که مردم ایران بخاطر بحران اقتصادی که در کشورمان ایجاد شده بود وعده 100روزه و دیگر وعده های تدبیر مشکلات را شنیده بودند(آن هم ازطریق مذاکره با آمریکا) ولی به اعتراف رئیس جمهور سابق آمریکا در برجام آنچه که اهمیّت داشته است تقویت جریانی خاص در ایران بوده که در بلندمدّت(حتی بازه 10 تا 20سال!) بتوانند منافع آمریکا را تأمین کنند.

جریان غربگرا(میانه رو!) برنامه های خود در ایران را برپایه مبانی”توسعه و لیبرالیسم” پیگیری و اجرا میکنند. راهبرد خودشان را در “سیاست خارجی” هم با همین نگاه توسعه گرا پیش میبرد. گوش به فرمان بودن در برابر نسخه های غرب را “تعامل” میدانند و به داشتن “استقلال” دربرابر هرآنچه که “غرب و مبانی لیبرالیسم” تجویز میکنند برچسبِ”انزواگرایی” میزنند!

درچنین شرایطی هر برنامه کلانی که بخواهد برای پیشرفت کشور اجرا بشود، مثلاً در حوزه اقتصاد، آن را منوط میکنند به تبعیت از نظام اقتصاد لیبرال، چندکشورغربی(و زورگو) و نسخه های صندوق بین المللی پول و بانک تجارت جهانی!

 

این شیوه اقدام با شعار”توسعه” درحالی اتفاق میفتد که:

1⃣ تجارب تلخ نسخه های صندوق بین المللی پول و بانک تجارت جهانی به وفور در بسیار از کشورها خودش را نشان داده و شکاف عظیم طبقاتی که به اسم”توسعه” بوجود آمده است.

2⃣داشتن”استقلال” لزوما به معنای درگیر شدن با دنیا نیست بلکه یعنی هرآنچه در شرق و غرب دنیا به نفع کشور است از آن استقبال میشود ولی اینکه به بهانه”توسعه” تمام پیشرفت کشور را گره بزنید به اجرای اوامر و دستورات لیبرال ها، این جای اشکال دارد.

3⃣ تمام توانمندی، پتانسیل و نیروی تولید و اقتصاد داخل به مرور تحت الشّعاع واردات، وارادتچی ها و منافع کمپانی های بزرگ سرمایه سالار دنیا قرار میگیرد.(یکی از همان اهدافی که اوباما آرزویش را داشته و عنوان نموده است.)

4⃣ به بهانه”توسعه” روزبروز وابستگی کشور به دیگر کشورها(بخصوص کشورهایی که براساس آموزه های لیبرالیسم هیچ رحمی ندارند و اگر منافعشان ایجاب کند دیگران را حتی تحریم دارو میکنند ، درگیرجنگ میکنند و…) بیشتر میشود و طبیعتاً بخاطر وابستگی هرچه بیشتر به این کشورها لاجَرَم فرمانبرداری هم باید بیشتر باشد و آنجاست که تن به هر خواسته طرف مقابل باید داد.(آرزویی که اوباما حاضر است برای آن تا20سال انتظار بکِشد و برجام را از متغیّرهای مهم درجهت تحقق این آرزو میداند.)

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *