تحلیل ترورهای خرداد ۹۶

حوادث تروریستی خرداد ماه ۹۶ تهران، از چند منظر قابل تحلیل است :

اول – هر گروه تروریستی با توجه به هدفی که در پیش دارد از تاکتیک هایی مخصوص استفاده می‌کند
به طور مثال گروه داعش در جهت ایجاد رعب و وحشت در میان مردم اروپا، حملات خود را در راستای ایجاد تلفات زیاد مردمی، و گروه جبهه النصره در سوریه به دلیل کمبود نیروی انسانی و نیاز مبرم به عضوگیری از میان تکفیری‌های بومی سوریه حملات خود را بر پایه ترور هدفمند فرماندهان جبهه مقاومت برنامه ریزی می‌کنند.
با این تفاسیر، حملات تروریستی تهران به شکلی کاملا نمادین صورت گرفتند، حرم امام راحل (ره) و مجلس شورای اسلامی به عنوان دو وجه اسلامیت و جمهوریت جمهوری اسلامی ایران در تهران.
این تکنیک با تکنیک‌های رایج گروه داعش بسیار متفاوت بوده و از این حیث به تکنیک‌های تروریستی سازمان مجاهدین خلق(منافقین) در دهه۶۰ شباهت دارد که به عنوان نمونه می‌توان به عملیات‌های هدفمند در جهت ایجاد جنگ روانی با استفاده از ترور شهید محمد صدوقی، ترور شهید سید عبدالحسین دستغیب، ترور شهید عطاءالله اشرفی اصفهانی و ترور شهید میر اسدالله مدنی اشاره کرد.

دوم – در هیچ کدام از عملیات‌های گروه داعش جز در کشور اندونزی که این گروه از سیانور برای ترور بهره برده، استفاده از سیانور گزارش نشده و این در حالیست که حداقل یکی از تروریست های حادثه فوق همراه خود سیانور داشته است و با توجه به نوع عملیات، قطعا مورد استفاده آن مربوط به شخص تروریست بوده است. استفاده از سیانور یکی از راهکارهای مشهور سازمان مجاهدین خلق(منافقین) بوده به طوری که بسیاری این گروهک را با قرص‌های سیانوری که با هدف خودکشی در اختیار اعضاء قرار می‌دهد می‌شناسند!

سوم – در آذر ماه سال 1393 سایت‌ خبری گروه معاند حزب دموکرات کردستان خبر از فعالیت افرادی در جهت تبلیغ برای گروه داعش در استان کردستان می‌دهند که در این میان نام سریاس صادقی نیز به عنوان یکی از مبلغین برده شده است. حضور این فرد در عملیات تروریستی تهران حاوی این نکته بسیار حساس است که گروه تروریستی داعش بر خلاف مبارزاتی که بر علیه کردها در خاک عراق و سوریه انجام می‌دهد، در ایران دست به دامن آتش افروزی از طریق شعله‌ور ساختن اختلافات قومی و مذهبی شده است که امیدواریم در این مسیر با شکستی سهمگین مواجه شود.

با توجه به نکاتی که ذکر شد می‌توان دریافت حمله تروریستی اخیر توسط ترکیبی از گروه‌های تروریستی مخالف نظام، دشمن ایران و تکفیری سلفی صورت گرفته که با توجه به ریشه‌ها و خواستگاه گروه‌های فوق، و با توجه به توانایی این تروریست‌ها در تهیه سلاح و حمل آن در پایتخت که به طور عادی امری ست ناشدنی و غیرممکن، نقش رژیم‌ها و دولت‌های خارجی در شکل گیری این ائتلاف تروریستی و کمک رسانی به آن نیز غیر قابل انکار می‌باشد. از این روی مقابله با این پدیده شوم اتخاذ تدبیری متناسب با نوع و شکل آن را می‌طلبد که علاوه بر فعالیت‌های ضد تروریستی در داخل خاک کشور، به فعالیت‌های دیپلماتیک هوشمندانه و متناسب با وضعیت موجود در قبال رژیم‌های متخاصم نیز نیازمند می‌باشد.

دکتر مانی محرابی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *