آرا و تناقضات ابن‌تیمیه

الف) برخی از فتاوا و آرای ابن‌تیمیه

۱. تحریم نماز و دعا در کنار قبور اولیا

۲. تحریم زیارت قبور

از جمله کسانی که شدیداً با زیارت قبر پیامبر (ص) و دیگر اولیای الهی مقابله می‌کند، ابن‌تیمیه است. او در جایی می‌گوید: «تمام احادیث زیارت قبر پیامبر (ص) ضعیف، بلکه دروغ است.» [1] (ابن‌تیمیه، رضوانی، ص 23 و 24).

۳. تحریم استغاثه به غیر خدا

ابن‌تیمیه می‌گوید: «اگر کسی به شخصی که از دنیا رفته، بگوید: مرا دریاب، مرا کمک کن، از من شفاعت کن، از اقسام شرک است.» [2] و در جای دیگر می‌گوید: «اگر کسی چنین گوید، باید توبه کند وگرنه کشتنش واجب است.» [3] (ابن‌تیمیه، رضوانی، ص 24).

۴. تحریم برپایی مراسم

ابن‌تیمیه می‌گوید: «اعیاد، شریعتی از شرایع است که در آن باید از دستورها متابعت نمود، نه آنکه بدعت‌گذاری کرد. این عمل همانند اعمال نصاری است که حوادث مربوط به حضرت عیسی (ع) را عید می‌گیرند.» [4] (ابن‌تیمیه، رضوانی، ص 24).

۵. تحریم قسم به غیر خداوند

۶. نسبت دادن جسمیت به خدا

ابن‌بطوطه می‌گوید: «در دمشق مشخصی بود از بزرگان فقهای حنبلی به نام تقی‌الدین ابن‌تیمیه، در هر علمی سخن می‌گفت، لیکن مشکلی در عقل خود داشت. زمانی که در دمشق بودم، روز جمعه‌ای بر او وارد شدم، در حالی که بر منبر جامع دمشق مردم را موعظه می‌کرد. از جمله مطالبی که گفت این بود که: خداوند به آسمان دنیا می‌آید، همان‌گونه که من از منبر پایین می‌آیم. این را گفت و از منبر پایین آمد.» [5] (ابن‌تیمیه، رضوانی، ص 25).

ب)‌ تناقضات ابن‌تیمیه

۱. در عین حال که به صحیح بخاری در موارد زیاد استدلال و احتجاج می‌کند، ولی هنگامی که به روایتی در این کتاب برخورد که با افکار او سازگاری ندارد آن را ابطال کرده و کتاب را نیز مورد تنقیص قرار می‌دهد و دربارهء آن می‌گوید: «در بخاری اغلاطی وجود دارد.» [6] (ابن‌تیمیه، رضوانی، ص 25 و 26).

۲. او در حالی که زیاد به روایات «سنن» استدلال و احتجاج می‌کند، ولی هنگامی که شیعهء دوازده‌امامی بر حقانیت تعلیمات مذهبی خود به یکی از روایات کتب «سنن» استدلال می‌کند، می‌گوید: «این حدیث در صحیحین نیامده است.» [7] (ابن‌تیمیه، رضوانی، ص 26).

۳. او در باب فضایل عمر به کتاب ترمذی استناد می‌کند، ولی هنگامی که به فضایل امیرالمؤمنین (ع) می‌رسد، می‌گوید: «ترمذی احادیثی را در فضایل علی ذکر کرده که بسیاری از آنها ضعیف است.» [8] (ابن‌تیمیه، رضوانی، ص 26).

او دربارهء حدیث نبوی «انا مدینة العلم و علیّ بابها» می‌گوید: «گرچه ترمذی آن را نقل کرده، ولی از روایات جعلی به حساب می‌آید.» (ابن‌تیمیه، رضوانی، ص 27).

و نیز می‌گوید: «مجرد روایات احمد موجب نمی‌شود که حدیث صحیح بوده و عمل به آن واجب باشد.» [9] در نتیجه باید گفت: آنچه موافق با هوای نفس ابن‌تیمیه است، حجت بوده و آنچه که مخالف با هوای نفس اوست، ضعیف یا جعلی است (ابن‌تیمیه، رضوانی، ص 27).

پاورقی‌ها:

[1] التوسل و الوسیله، ص 156.

[2] الهدیة السنیّة، ص 40.

[3] زیارة القبور، ص 17 و 18.

[4] اقتضاء الصراط المستقیم، ص 293 و 295.

[5] رحلة ابن بطوطه، ص 95؛ الدرر الکامنة، ابن حجر عسقلانی، ج 1، ص 154.

[6] منهاج السنة، ج 5، ص 101 و 102، ج 7، ص 215.

[7] منهاج السنة، ج 3، ص 456.

[8] منهاج السنة، ج 7، ص 178.

[9] منهاج السنة، ج 7، ص 400.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *