سیاست خارجی دولت بنیامین نتانیاهو از دیدگاه منتقدان داخلی اسرائیل

بیان مسئله

سیاست خارجی دولت ها از جمله فاکتور های حساسی به حساب می آیند که هماره از سوی سیاستمداران داخلی و خارجیِ نظام های حاکم، مورد بررسی و تدقیق ویژه ای واقع می گردد. چرایی این اهمیت از سوی اندیشمندان سیاسیِ داخلی اعم از گروه های موافق و نیز اپوزیسیون، به سبب ترسیم آینده دیپلماسی کشور و نقد عملکرد حزب حاکم و از سوی اندیشمندان سیاسیِ خارجی بمنظور تنظیم روابط فیمابین کشور بررسی کننده با دولت هدف می باشد. سیاست خارجی رژیم اسرائیل به سبب خوی ستیزه جویانه ای که در عرصه سیاسی از خود به نمایش گذاشته و نیز جنگ های فراوانی که از بدو تاسیس بر کشور های منطقه تحمیل داشته، به مراتب از اهمیت و حساسیت فزونتری برخوردار است. علی ایحال نوشته حاضر تنها در صدد بررسی سیاست خارجی دولت اخیر بنیامین نتانیاهو از زاویه دید منتقدان و اپوزیسیون داخلی است.

بیان مسئله

قطعاً تحلیل عملکرد شخصیت های سیاسی همچون دیگر اقشار جمعیتی، متاثر از اخلاقیات و عادات فردی و اجتماعی آنهاست؛ از اینرو پیش از هر اظهار نظری، به تشریح بیوگرافی فردی شخص نتانیاهو بعنوان رئیس دولت صهیونیستی می پردازیم. بنیامین نتانیاهو متولد 21 اکتبر سال 1949 می باشد؛ مادر او زیلا و پدرش پروفسور بن زیون نتانیاهو می باشد. او اولین نخست وزیر تاریخ رژیم اسرائیل به حساب می آید که یکسال پس از تاسیس رژیم مزبور(14 می 1948) در شهر تل آویو به دنیا آمد. او تحصیلات خود را در سه رشته معماری، مدیریت و علوم سیاسی به ترتیب در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری پیگیری نمود و در کشور آمریکا به پایان رساند. و در این میان یکبار در سال 1967 با بازگشت به سرزمین های اشغالی و عضویت در یگان تکاوری فوق ویژه ستاد کل فرماندهی و عملیات ارتش اسرائیل موسوم به یگان سایرت متکل و بار دیگر به هنگام آغاز یوم کیپور در سال 1973 به نیروهای جنگنده کانال سوئز و ارتفائات جولان پیوسته و مراتب خدمات خویش نسبت به رژیم اسرائیل را به انجام رسانید؛ هر چند که او در طی مدت اقامت در آمریکا به انجام امور اطلاعاتی و سری نیز مشغول بوده است.نتانیاهو به لحاظ طیف بندی سیاسی عضو حزب لیکود از احزاب راستگرای سکولار می باشد که معنای استحکام و پایداری را در تعریف خود لحاظ نموده است. خشونت طلبی، افراطی گری، جنگ افروزی و بی رحمی از جمله شاخصه هایی است که نتانیاهو را با حزب لیکود گره زده است؛ حزبی که در سال 1973 با چشم انداز ایجاد تشکلی پارلمانی با جهت گیری راست گرایانه در قبال حزب کارگر و بمنظور فتح کرسی نخست وزیری بواسطه مناخیم بگین پایه گذاری گشت و به ترتیب رهبری افرادی چون اسحاق شامیر، بنیامین نتانیاهو، آریل شارون و رهبری مجدد بنیامین نتانیاهو از سال 2006 تا کنون را در بر داشت.

بنیامین نتانیاهو از زاویه دید منتقدان داخلی

نتانیاهو و دولت منتسب به او، از جمله نادر دولت هایی در طول تاریخ  تاسیس رژیم اسرائیل می باشند که انتقادهای فراوانی را از سوی سیاستمداران داخلی متوجه خود نموده اند؛ بنیامین نتانیاهو به سبب برخورداری از ویژگی های متمایزی  همچون افراطی گری و نیز خشونت بی حدی که در شخصیت او گاهاً نمود می یابد به چهره ای جنجالی و پر چالش چه در عرصه داخلی و چه بین المللی تبدیل گشته است؛ و همین امر منجر به دوری و احتراز برخی از روسای جمهور ایالات متحده آمریکا (بعنوان جدی ترین متحد استراتژیک) همچون باراک اوباما و بیل کلینتون نسبت به او شده است. و همین امر نیز محل انتقاد منتقدان داخلی است. چرا که اسرائیل در ایام کنونی با شرایط سختی دست و پنجه نرم می کند. عملکرد و تصمیمات نتانیاهو در حوزه هایی چون تشکیل دولت مستقل فلسطینی، حمله به نوار غزه و کشتار وحشیانه زن و کودک فلسطینی و نتیجه بر آمده از آن که شکستی مفتضحانه را در بر داشت، کاهش تعاملات دوستانه متقابل روسای رژیم اسرائیل و آمریکا، اتخاذ موضعی غیر مدبرانه در قبال مذاکرات هسته ای ایران و پنج بعلاوه یک، افزایش شهرک سازی در مناطق فلسطینی نشین و تحریک اتحادیه اروپا و مجامع بین المللی مبنی بر تحریم کالاهای تولیدی در این مناطق و شورش یهودیان آفریقایی تبار من باب تبعیض و تعرضی که بر علیه آنها از سوی دولت صهیونیستی روا داشته می شود؛ همگی انتقاداتی است که از سوی منتقدان داخلی اعم از احزاب چپگرا و دیگر طیف ها بر علیه عملکرد دولت بنیامین نتانیاهو وارد می شود . از جمله نکات با اهمیت دیگری که منجر به انتقاد احزاب چپگرا نسبت به عملکرد دولت نتانیاهو گشته است عدم توانایی در بهبود اوضاع اقتصادی و رفاهی ساکنان سرزمین های اشغالی می باشد به گونه ای که افزایش تورم و ازدیاد نرخ بیکاری از جمله دغدغه های این روز های اسرائیل محسوب می شود؛ در طی گزارشی که پایگاه خبری جروزالم پست بر اساس نظر سنجی اندیشکده سیاست خارجی mitvim منتشر کرده است تنها یازده درصد از ساکنان سرزمین های اشغالی از عملکرد دولت رضایت دارند و جمعیتی بالغ بر 60 درصد به سبب نوع جهت گیری سیاست های دولت که اکثراً متمرکز بر مسائل بین المللی است، نارضایتی خویش را ابراز داشتند چرا که به باور این جمعیت دولت حاکم، نوع نگاه و سیاست گذاری خویش را می بایست بر رفع نیاز های داخلی چون کاهش تورم و ایجاد اشتغال معطوف نماید.

سخن آخر

آنچه از مستندات و متن انتقادات وارده بر دولت بنیامین نتانیاهو نمایان است حکایت از واقعیتی غیر قابل انکار و ایضاحی دارد و آن عبارت است از نگرانی از اوضاع متزلزل داخلی که ناشی از دو مقوله اقتصادی و سیاسی است که به ترتیب «اوضاع گرانی و فقر حاکم بر ساکنان اراضی اشغالی» و نیز «تبعیض جاری در متن جامعه از سوی دولتمردان و اقدامات براندازانه جمعیت پیرو قانون یهودی موسوم به هالاخا*» را شامل می شود و از سوی دیگر انتقاداتی در حوزه سیاست خارجی است که این حوزه نیز در حد زیادی برآمده از متن معضلات داخلی است؛ به این معنا که به سبب مشکلات اقتصادی مترتب بر فضای داخلی اسرائیل، تمرکز بر حوزه سیاست خارجی را به صلاح رژیم اسرائیل نمی دانند و بر این باورند که عمده تمرکز دولت می بایستی بر فراهم آوری آرامش در حوزه داخله معطوف گردد. هر چند در سیاست خارجی مقولات دیگری از سنخ نوع تعامل با کشور های متحدی همچون آمریکا نیز نقل محافل منتقد صهیونیستی می باشد.

*هالاخا: به قوانین مرتبط به شریعت یهود گفته می شوند. پیروان آن بر این باورند که دولت صهیونی می بایستی ساقط گردد تا دولتی مبتنی بر هالاخا بر صدر حکومت یهود قرار گیرد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *